Viscositeit van vloeibare materialen: referentiegids

Viscositeit is een maat voor de weerstand van een vloeistof tegen stromen en geeft aan hoe dun of stroperig het materiaal is. Deze weerstand ontstaat wanneer de moleculen in de vloeistof langs elkaar bewegen. Een vloeistof met een hoge viscositeit stroomt moeilijker, terwijl een vloeistof met een lage viscositeit gemakkelijker vloeit. Veelgebruikte eenheden voor dynamische viscositeit zijn centipoise (cP) en millipascal-seconde (mPa·s), waarbij 1 cP gelijk is aan 1 mPa·s.

viscositeitsmeting van vloeibare materialen

1. Factoren die de viscositeit beïnvloeden

De viscositeit wordt door verschillende factoren beïnvloed, waaronder temperatuur en druk. Bij de meeste vloeistoffen heeft druk onder normale omstandigheden slechts een beperkte invloed, hoewel een zeer hoge druk de viscositeit kan verhogen. Temperatuur heeft doorgaans een veel grotere invloed op de viscositeit.

De viscositeit van de meeste vloeistoffen neemt af wanneer de temperatuur stijgt. Honing en siroop worden bijvoorbeeld vloeibaarder wanneer ze worden verwarmd. Ook water heeft bij 5°C een viscositeit van ongeveer 1,5 cP, terwijl deze bij 20°C daalt tot ongeveer 1,0 cP. Om dezelfde reden kunnen vloeibare siliconenmaterialen in een koude winteromgeving dikker lijken dan in de zomer.

Omdat viscositeit sterk afhankelijk is van de temperatuur, moet bij iedere viscositeitswaarde ook de meettemperatuur worden vermeld. Voor een betrouwbare vergelijking moeten materialen onder dezelfde meetomstandigheden en met dezelfde testmethode worden beoordeeld.

2. Referentietabel voor de viscositeit van vloeibare materialen

Opmerking: de onderstaande waarden zijn uitsluitend bedoeld als algemene referentie. De werkelijke viscositeit kan verschillen door temperatuur, samenstelling, meetmethode en afschuifsnelheid. Vooral materialen zoals ketchup, shampoo en tandpasta vertonen niet-newtoniaans stromingsgedrag.